Tak, podmiot zatrudniający powinien zawrzeć umowę o prowadzenie PPK m.in. w imieniu i na rzecz osób przebywających na urlopie macierzyńskim, rodzicielskim, pobierających zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy i świadczenie rehabilitacyjne w terminie przewidzianym dla pozostałych pracowników, tj. do 10 listopada 2020 r. Powinien zawrzeć również umowę o prowadzenie PPK w tym terminie w imieniu i na rzecz osoby zatrudnionej przebywającej na urlopie bezpłatnym, jeżeli osoba ta w listopadzie 2020 r. uzyska podlegający oskładkowaniu ZUS przychód ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych (tj. Dz.U. 2020 poz. 1342; dalej: ustawa o PPK) przez osoby zatrudnione należy rozumieć osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym w rozumieniu ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 266 ze zm.) z tytułów wskazanych w tym przepisie, tj.:

a) pracowników w rozumieniu kodeksu pracy – z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla oraz młodocianych,

b) osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia,

c) członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych,

d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,

e) członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji,

f) osoby wskazane w lit. a)–d) przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego.

Zarówno osoby zatrudnione przebywające na urlopach związanych z rodzicielstwem, jak i osoby pobierające zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne spełniają definicję osoby zatrudnionej. Oznacza to, że podmiot zatrudniający powinien zawrzeć w ich imieniu i na ich rzecz umowy o prowadzenie PPK w terminach przewidzianych w ustawie o PPK – tak jak dla pozostałych osób zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie.

W przypadku osób zatrudnionych przebywających na urlopach bezpłatnych wszystko zależy od tego, czy w listopadzie (czyli w miesiącu, w którym pracodawca zamierza zawrzeć umowę o prowadzenie PPK) taki pracownik uzyska ze stosunku pracy przychód, czy też nie. Jeżeli zatem na dzień zawarcia umowy o prowadzenie PPK pracownik przebywa na urlopie bezpłatnym, ale w miesiącu, w którym zawierana jest umowa o prowadzenie PPK, uzyska ze stosunku pracy przychód, który stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, podmiot zatrudniający powinien zawrzeć w imieniu i na rzecz tej osoby umowę o prowadzenie PPK.

Ponadto należy pamiętać, że aby pracodawca mógł zawrzeć w imieniu i na rzecz pracownika umowę o prowadzenie PPK, to zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o PPK pracownik musi posiadać trzymiesięczny okres zatrudnienia (90 dni). Tego wymogu nie muszą jednak spełniać osoby, które były zatrudnione u danego pracodawcy w dniu, od którego zobowiązany jest on stosować ustawę o PPK, czyli w przypadku podmiotów zatrudniających 30 czerwca 2019 r. co najmniej 50 osób zatrudnionych – 1 stycznia 2020 r.